ETYLOAMINA R-R 73% W WODZIE 74-89-5

Aminy to pochodne amoniaku (NH3), w którym jeden, dwa lub trzy atomy wodoru zostały zastąpione resztami węglowodorów. Zatem wyróżniamy odpowiednio aminy: pierwszorzędowe (z grupą NH2), drugorzędowe (z grupą NH) i trzeciorzędowe z grupą N.

Właściwości fizyczne: Aminy alifatyczne to zazwyczaj ciecze o ostrej, rybiej lub amoniakalnej woni. Tylko metyloamina, dimetyloamina, trimetyloamina i etyloamina są gazami. Dobrze rozpuszczają się w wodzie, źle w rozpuszczalnikach organicznych. Są wyraźnie zasadowe. Aminy aromatyczne to ciecze lub ciała stałe o specyficznym zapachu. Są słabo rozpuszczalne w wodzie, a ich odczyn jest słabo zasadowy.
Właściwości chemiczne: Aminy alifatyczne I,II i III-rzędowe oraz aminy aromatyczne I-rzędowe dają z kwasami sole. Wszystkie aminy II-rzędowe reagują z kwasem azotawym z wytworzeniem nitrozoamin. Poza tym, działanie aldehydami na aminy I-rzędowe prowadzi do powstania zasad Schiffa. Wszystkie aminy I i II-rzędowe ulegają acylacji do amidów.

Przedstawiciele: etyloamina, dimetyloamina, trimetyloamina, anilina, toluidyna, putrescyna, kadaweryna

Etyloamina (EA) jest bezbarwną cieczą (w temperaturze niższej od 16,6 oC), o ostrym amoniakalnym zapachu lub zapachu ryb oraz słonym smaku. Etyloamina znalazła zastosowanie w syntezie chemicznej i produkcji leków, jako półprodukt do produkcji pestycydów, herbicydów triazynowych (np. atrazyny i symazyny), surfaktantów (np. dimetyloetylotriazonu), przyspieszaczy, inhibitorów korozji, etyloaminoetanolu, 1,3 dietylotiomocznika, 4-etylomorfoliny, a także w przemyśle barwników i garbników oraz rafinacji ropy naftowej, gdzie występuje jako produkt pośredni.
Narażenie inhalacyjne na pary EA powoduje podrażnienie błon śluzowych układu oddechowego charakteryzujące się bólem gardła, kaszlem, bólami w klatce piersiowej, dusznościami, sinicą i obrzękiem płuc. Pary EA wywołują podrażnienia lub oparzenia chemiczne skóry i oczu. Wielkość najniższego stężenia działającego nie jest znana. Stężony roztwór EA w kontakcie ze skórą powoduje oparzenia, nawet jeśli roztwór zostanie zmyty wodą z mydłem w ciągu kilku minut. W przypadku kontaktu ciekłej EA z oczami obserwowano martwicę rogówki. Głównym skutkiem przewlekłego narażenia na pary EA jest działanie drażniące na oczy